กลับมาสู่โลกเดิม

"แดงดังดอกไม้" โดยนักเขียน นิเวศ กันไทยราษฎร์

จำหนังสือ หรือ นิยาย ที่เราอ่านครั้งแรกได้มั้ยครับ จำได้มั้ยว่ามันชื่ออะไร จำได้มั้ยมันราคาเท่าไหร่ จำได้มั้ยชื้อมันเมื่อไหร่ และ จำได้มั้ย ทำไมเราอยากอ่านหนังสือที่เกี่ยวกับนิยาย

สำหรับตัวผมเอง "แดงดั่งดอกไม้" เป็นนิยายสั้นเล่มแรกที่ผมชื้อมาอ่าน

แรกๆตัวผมนั้นจะใช้เวลาส่วนมากอยู่หน้าคอมฯ ซะส่วนใหญ่ คือ ถ้าปิดเทอม ผมจะให้เวลากับคอมฯมากที่สุด

เช้าถึงเย็น ไม่ก็ดึกๆเลย ( เล่นทั้ง เกม , hi5 , Blog , เว็บอื้นๆ บลาๆ )

จนมีวันนึงมีงานหนังสือและแม่ผมชวนไปเดินเล่นที่นั้น ผมจำงานนั้นไม่ได้เลย จำไม่ได้ว่ามันอยู่ไหน แต่เป็นงานเล็กๆ คนก็น้อย คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ผมเดินปล่อบอารมณ์แถวนั้น ด้วยอารมณ์มาคุ

ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ที่ต้องมาเดินดูหนังสือ ส่วนตัว หนังสือเรียนผมยังไม่อยากจะแตะเลย นี่มางานหนังสือไรเนี้ย

เริ่มขัดแย้งกับตัวเองเข้าทุกที เราก็หามุมสงบๆ โดยการหาซะร้านนึง หาหนังสือคอมพิวเตอร์ (เกมแหละ..)

ดูไปดูมา เอ่อ... ไม่มีแฮะ นี่มันงานหนังสือพวกนิยาย ไม่ก็ พวก เรื่องราวของดาราต่างๆที่มาทำเป็นหนังสือ

และศิลปินคนอื้นอีกมากมาย จะมาหาหนังสือเกมคงมีหรอก !! ยืนบ่นกับตัวเองสักพักมีเสียงเจ้าของร้านหนังสือนิยายข้างๆ ทักมาแบบเชิญชวนให้มาดูหนังสือร้านเค้า

"น้องๆ ไม่ลองมาดูนิยายสั้น ร้านพี่ดูหรอครับ" เค้าคิดว่าเราเป็นพวกอ่านนิยายสั้น ไม่ก็ พวกหนังสือทำมือ

ผมก็เป็นคนไม่อยากให้เค้าเสียน้ำใจ ก็ไปยืนๆดูหน้าร้าน โดยที่มีเจ้าของร้านมายืนช่วยเลือกกับผม ผมบอกเค้า

"ผมไม่เคยดูมาก่อนนะ . . . มีไรแนะนำมั้ยครับ" เจ้าของร้านนิ่งไปสักพัก เหมื่อนแบบ "เออ..ตู ชวนคนผิดปะว่ะ"

เค้าก็ชี้ให้ดูทั้งร้านตั้งแต่หนังสือเบาๆสมอง จนไปถึงพวกอ่านจนบ้า เล่มแต่ละเล่ม หนามาก เป็นร้อยๆหน้า

เราก็ตัดสินใจดูเล่มที่มัน สีสันสวยงามมาหน่อย + กับจำนวนหน้าที่ไม่เยอะ เพราะแม่บอก มาครั้งนี่ ขอให้ผมชื้อหนังสือกลับไป 1 เล่ม ผมก็เดินดูหาแถวหนังสือที่มีหน้าน้อยๆ ไม่เยอะ ไม่หนามาก

ก็ไปเจอกับหนังสือนี่ขึ้นมาเลย " แดงดั่งดอกไม้" เป็นหนังสือที่หน้าปกดูเรียบๆ ผมใช้เวลาไม่มากนัก ในการตัดสินใจดูหนังสือเล่มนี่ เห็นมันเล็ก ถือง่าย จำนวนหน้าไม่มากเท่าไหร่ (๒๖๗ หน้า) จ่ายเงินเสร็จ

กลับบ้านไปนอนอ่านดู ผมใช้เวลาทั้งวันในวันนั้นตั้งแต่กลับมาจากงานหนังสือ นั่งอ่าน แดงดั่งดอกไม้

ผมเป็นพวกแพ้การอ่านหนังสือ ที่มีแต่เนื้อหา ไม่มีรูปภาพ เป็นหนังสือที่ผมต่อต้านสุดๆ

เพราะปกติผมก็ชอบอ่านหนังสือการ์ตูนเหมือนกัน มีรูปภาพประกอบเนื้อหา ยังพอน่าดูมาหน่อย

เราก็พยายามตั้งใจอ่านต่อไป เรื่องแรกของเล่ม คือ นาฬิกา ผมอ่านไปอ่านมา โดยละเอียด !!

เนื้อหาโดนใจมาก "รวมเรื่องสั้นที่สะท้อนภาพชีวิตคนยากจนและคนชั้นกลาง " ผมใช้เวลาไม่กี่วัน

ก็อ่านจนจบเล่ม เป็นหนังสือเล่มแรกที่ผมประทับใจในเนื้อหา และ ตัวผมเอง มันจะคอยให้แง่คิด

คอยให้กำลังใจ เนื้อเรื่องจะเน้นไปที่เรื่องเศร้าๆ ความน่าสงสารของตัวละครในหนังสือเล่มนี้

มันเป็นหนังสือเล่มแรกที่ผมชื้อมาอ่าน และ เป็นเล่มแรกที่ทำให้ผมอยากอ่านนิยาย และหนังสือมากขึ้นเรื่อยๆ

. . . . . . .

ที่มาของเอนทรี่นี้คือ ได้ไปคุยกับพี่ก้อย

แล้วรู้ว่าพี่เค้าก็ชอบอ่านหนังสือพวกนี่อยู่แล้ว

และพี่เค้าชอบอ่านหนังสือพวกมีหลายๆหน้า เล่มหนาๆ

ซึ่งมันต่างกับนัทที่จะเน้นไปที่เรื่องสั้นๆ ไม่ยาวมากนัก

วันนี่ว่างๆเลยเอาเรื่องที่คุยกับพี่ก้อยนี่ เอามาลง Blog

ไว้เจอกันนะครับทุกคน

By. คนไกลตัวแต่ไกล้จอคอมฯ 

(เอาง่ายๆไม่มีไรจะลง ฮ่าๆ)

ขอบคุณที่แวะมาอ่านและฟังเพลงไปด้วยกันนะครับ

เพลง เพราะเราเข้าใจ - อุ้ย รวิวรรณ จินดา