Photobucket

-`ก้าวเดิน . . ,*

posted on 09 Aug 2008 19:17 by zitermarinosss

เสียงวิทยุออกจากกล้องเสียงด้วยความดัง ระดับกลาง ผ่านคลื่นประสาทของผมทีละเล็กทีละน้อย

เพลงนี่ . . ผมเคยได้ยิน

เพลงนี้ . . ย่อมมีอะไรอยู่ข้างหลังเสมอ

เพลงนี่ . . ผมเคยนึกถึงใครสักคน

เพลงนี้ . . อยากจะส่งต่อให้เธอคนนั้น

ถ้าเสียงเพลงสามารถบอกถึงความเป็นตัวเราเองและสามารถส่งต่อให้ใครอีกหลายคนได้

ผมจะทำ . . ถ้าทำแล้วอีกฝ่ายนึงสามารถรับรู้และส้มผัสมันได้

หากมีวันใด เสียงเพลงเบาลง หรือใครบางคนกำลังปิดเพลงนั้น

มันก็เหมือนปิดใจดวงนึง . . .

ใครอีกหลายคนคิดถึงอนาคตที่จะเข้ามา

ใครอีกหลายคนกำลังมีความสุขกับอะไรบางอย่างที่อยู่เบื้องหน้า

ใครบางคนร้องไห้กับสิ่งที่ผิดหวัง

ใครบางคนใช้เวลาทั้งชีวิตมองย้อนกลับไปในอดีต เหมือนกับว่าทุกวินาทีมีเพื่อให้คิดถึงวันเก่าๆ

แต่สำหรับผม กลับมีอะไรต่อมิอะไรหลายอย่าง ผสมในตัวผม

ความคิด ความรู้สึก ความั่นใจ

เรื่องความรักก็เหมือนการตัดสินใจอย่างนึง และความมั่นใจ และอีกหลายๆอย่าง

เป็นตัวกระชากความรู้ได้ในบางช่วงเหมือนกัน

ถ้าผมจะรอคุณ แต่ไม่ได้ก้าวไปไหน ผมจะเอาเปรียบคุณมั้ย

ถ้าผมคิดจะอยู่ตรงนี่ มองดูความเป็นไป ผมคงละอายกับสิ่งๆนั้น

ถ้าคุณเป็นรักแท้ของผม คุณคงไม่ทิ้งห่างผมไปใช่มั้ย . . .

ช่วยยืนในระยะที่สายตาที่ผมจะมองเห็นตลอดไปได้มั้ยครับ

แล้ววันนึงผมจะก้าวไปบอกรักคุณ บอกออกมาจากใจ และความจริงใจ

ผลตอบแทนกับสิ่งที่เราต่างสละ มันจะออกมาเป็นยังไง

คุณกับผมจะรู้เท่านั้น เมื่อถึงวันนั้น

 

เสียงเพลงเริ่มอ่อนเบาลง คงเพราะว่าเพลงมันกำลังจะจบลง

แต่มันกำลังจะถูกกอกลับอีกครั้ง และเริ่มต้นด้วยเสียงเพลง เพลงเดิม . .

คุณได้ยินเพลงนั้นมั้ย . . ถ้าตั้งใจฟัง นั้นแหละ เพลงที่ผมร้องให้คุณ

 

. . .

ขอบคุณที่แวะมาอ่านและฟังเพลงไปด้วยกันนะครับ